Προβλήματα περίεργης γεύσης και μυρωδιά στο νερό που πίνουμε είναι συχνά, αλλά εύκολα μπορούν να αντιμετωπιστούν. Ειδικότερα η οσμή στο νερό μπορεί να έχει διάφορες προελεύσεις.

Προέλευση

Οι ενοχλητικές αυτές ενώσεις μπορούν να προκύψουν από τη βιολογική ανάπτυξη οργανισμών ή από τις βιομηχανικές δραστηριότητες. Ανεπιθύμητη οσμή στο νερό επίσης ακόμα δημιουργούνται, από τα ίδια τα δημόσια δίκτυα παροχής νερού, στα διυλιστήρια νερού από τις αντιδράσεις με τις χημικές ουσίες επεξεργασίας, ή ακόμη και εξ αιτίας των εσωτερικών υδραυλικών εγκαταστάσεων των τελικών καταναλωτών.

Άσχημες  γεύσεις και οι μυρωδιές μπορούν να προκληθούν από ορυκτούς μολυσματικούς παράγοντες στο νερό, όπως η «αλμυρή» γεύση (όταν τα χλωρίδια είναι πάνω από 500 mg/l) ή η μυρωδιά «κλούβιων αυγών» που προκαλείται από το υδρόθειο.

Χαρακτηριστική οσμή στο πόσιμο νερό, δίνουν και τα γαλαζοπράσινα άλγη που αναπτύσσονται με φωτοσύνθεση όταν το νερό έρχεται σε επαφή με το ηλιακό φως. Μέτριες συγκεντρώσεις στο νερό να μπορούν του προσδώσουν μια μυρωδιά «χορταρίλας», «μεταλλική» ή «καυτερή». Ενώ σε μεγάλες ποσότητες μπορούν να προσδώσουν μια μυρωδιά «σαπίλας», «στυφή», «ψαρίλας» ή «φαρμακίλας».

Η βλάστηση που αποσυντίθεται μέσα στα υδραυλικά δίκτυα, είναι πιθανότατα η πιο κοινή αιτία για την «περίεργη» γεύση και τη μυρωδιά στις παροχές νερού. Στα δίκτυα ύδρευσης το χλώριο μπορεί να αντιδράσει με τις οργανικές ουσίες και να προκαλέσει επίσης χαρακτηριστική μυρωδιά.

Η EPA αλλά και η Ελληνική νομοθεσία, έχει κατατάξει τη μυρωδιά στα «δευτερεύοντα πρότυπα πόσιμου νερού» που καθορίζουν τις αισθητικές-ποιοτικές προδιαγραφές του νερού. Για τα προβλήματα που είναι κυρίως αισθητικά, ένα επίπεδο μυρωδιάς 3 (ΤΟΝ) συστήνεται.

Οσμή στο νερό – Αντιμετώπιση

Η μυρωδιά μπορεί να αφαιρεθεί από ενεργοποιημένο άνθρακα. Η ζωή του ενεργού άνθρακα εξαρτάται κυρίως από την ποσότητα των οργανικών ουσιών που βρίσκονται στο νερό.

Ο αερισμός επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί εφόσον ο μολυσματικός παράγοντας είναι υπό μορφή αερίου, όπως το H2S (υδρόθειο).

Το χλώριο είναι το πιο κοινό οξειδωτικό που χρησιμοποιείται στην κατεργασία του νερού, αλλά έχει ιδιαίτερη χαρακτηριστική γεύση και μυρωδιά. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αφαιρείτε αφού επιτύχουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα απολύμανσης του νερού.

Το υπερμαγγανικό κάλιο και το οξυγόνο καλίου είναι μερικώς αποτελεσματικά μέσα, ενώ οι χλωραμίνες απαγορεύονται.

Unable to login to host with that username/password combination.Unable to login to host with that username/password combination.