Φυτοφάρμακα στο νερό συναντώνται σε περιοχές με εντατικές καλλιέργειες. Είναι συνθετικές οργανικές χημικές ουσίες (SOCs) και μια από τις βασικές μορφές της λεγόμενης γεωργικής ρύπανσης των υδάτων.

Από που προέρχονται τα φυτοφάρμακα στο νερό;

Τα φυτοφάρμακα φθάνουν στο νερό δια της απορροής σε γεωργικές περιοχές όπου και χρησιμοποιούνται.
Κατά καιρούς και μετά από εκτεταμένη χρήση, απαγορεύονται κάποιες οικογένειες φυτοφαρμάκων ή μειώνονται τα όρια χρήσης τους, λόγω της τοξικότητας τους στους ανθρώπους ή τις δυσμενείς συνέπειες τους στο περιβάλλον.

Τα όρια τοξικότητας και οι παράπλευρες ιδιότητες τους δυστυχώς μετρώνται στατιστικά αφού βγουν στην αγορά με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται οι Υδρολογικός_κύκλοςαγρότες και οι καταναλωτές αγροτικών προϊόντων ως πειραματόζωα με τραγικά αποτελέσματα για πολλούς από αυτούς αλλά και για το περιβάλλον γενικότερα.

Ενδεικτικό παράδειγμα είναι το γνωστό μας DDT, που είναι χλωριούχος ένωση, ισχυρά τοξική που χρησιμοποιήθηκε ως εντομοκτόνο για την καταπολέμηση των κουνουπιών στις ελώδεις περιοχές για περιορισμό της μετάδοσης της ελονοσίας.
Τα όρια επικινδυνότητας του μειωνόντουσαν σταδιακά για δεκαετίες μέχρι να απαγορευθεί ολοκληρωτικά αρχικά στις ΗΠΑ το 1972, αφήνοντας πίσω πολλούς νεκρούς, τερατογενέσεις, καρκινογενέσεις, και μακάβρια κληρονομιά καθώς αποσυντίθεται πολύ αργά γιατί είναι μη βιοδιασπώμενη.Συγκεντρώνεται ακόμα και σήμερα από τα τέλη της δεκαετίας του 70 που απαγορεύτηκε η παραγωγή του, σε μεγάλους όγκους στα βάθη των ωκεανών ακολουθώντας τον “υδρολογικό κύκλο του νερού”.
Από πρόσφατες έρευνες που έγιναν, βρέθηκαν ποσότητες DDT μέχρι και στο γάλα των Πολικών αρκούδων στο Βόρειο πόλο και στα αυγά των πιγκουίνων στο Νότιο πόλο.

Τα μοντέρνα φυτοφάρμακα πρέπει να είναι βιοδιασπώμενα, να αποσυντίθεται δηλαδή μόνα τους, και να έχουν πολύ προορισμένο χρόνο ζωής.
Δεν υπάρχει κανένα όριο κινδύνου συνολικά σε αυτήν την κατηγορία, καθώς κάθε ουσία εξετάζεται χωριστά.

Τα όρια επικινδυνότητας των φυτοφαρμάκων στο πόσιμο νερό καθορίζονται ρητά από τον νόμο και μπορείτε να τα δείτε ακολουθώντας τον σύνδεσμο για το άρθρο “Προδιαγραφές πόσιμου νερού ανθρώπινης κατανάλωσης”.

Εμείς προτρέπουμε στην χρήση φυσικών φυτοφαρμάκων, όπου η ίδια η φύση γνωρίζει πως θα τα διαχειριστεί χωρίς να επιβαρύνει την ισορροπία της.  Η οικολογική αντιμετώπιση των εχθρών των καλλιεργειών έχει αποδειχτεί στην πράξη ότι δεν υποβαθμίζει την γονιμότητα του εδάφους και διατηρεί το οικοσύστημα παραγωγικό συμβάλλοντας στην αειφορεία. Αντίθετα τα συνθετικά σκευάσματα, απλά μεταφέρουν το πρόβλημα στην κοινότητα “στον γείτονα”, μειώνουν την γονιμότητα του εδάφους σε βάθος χρόνου ως και την καταστρέφουν ολοκληρωτικά και προκαλούν ύπουλες ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία του ίδιου του καλλιεργητή αλλά και του τελικού καταναλωτή που δεν έχει τα τεχνικά μέσα να αναγνωρίσει τις περιεκτικότητες των φυτοφαρμάκων στο κάθε αγροτικό προϊόν που αγοράζει ή στο νερό που πίνει.

Φυτοφάρμακα στο νερό – αντιμετώπιση

Η διήθηση με ενεργοποιημένο άνθρακα είναι ο αποτελεσματικότερος οικονομικά τρόπος, για να αφαιρεθούν γενικότερα οι φυσικές οργανικές ουσίες αλλά και οι συνθετικές, όπως τα φυτοφάρμακα δια της απορρόφησης.

Άλλες ενδεδειγμένες τεχνολογίες για την αφαίρεση τους είναι η αντίστροφη όσμωση, η οποία αφαιρεί 97-99%, και η υπερδιήθηση. Το πρόβλημα όμως με αυτές τις τεχνολογίες είναι ότι, τις οργανικές ενώσεις – φυτοφάρμακα που αφαιρούν τις αποχετεύουν στο περιβάλλον σε πολύ υψηλότερες συγκεντρώσεις με αποτέλεσμα να ανακυκλώνουν το πρόβλημα μεταφέροντας το σε ολόκληρη την κοινότητα που υδροδοτείτε.

Η επιτακτική ανάγκη διαχείρισης των λυμάτων απόρριψης της αντιστροφής όσμωσης και της υπερδιήθησης καθιστά τις μεθόδους αυτές αντιοικονομική σε μικρή κλίμακα τουλάχιστον.

[magento pid=’11095,11080,10055′]